“Ik wist dat deze rit mij misschien wel het beste lag van alle ritten”, legde Roosen uit. “Misschien dat de vlucht weg zou kunnen blijven. Maar het was ook een van de weinige kansen dat renners als Matthews de rit kunnen pakken. Op het moment dat ik problemen kreeg met mijn voorderailleur, begon ik te twijfelen of we het zouden halen. Net op dat moment begonnen ze gas te geven en dan is het enorm lastig om nog terug te komen. Toen ik echt gelost werd, was het over." 

Roosen gelooft dat een vlucht in de Tour de France nog wel een kans van slagen heeft. “Op zich geloof ik nog wel in een lange ontsnapping. Vooral later in de Tour wordt de kans dat de vlucht wegblijft groter. Enkele dagen terug was het Bodnar die het bijna redde tot aan de streep. Als je je krachten spaart en redelijk fris begint aan de finale, dan kan het wel. Je moet wel echt een hardrijder zijn of met een groepje hardrijders zijn om het te halen.” 

Naast Roosen had ook Paul Martens deze etappe omcirkelt om voor zijn kansen te gaan. “Zoveel kansen heb ik deze Tour niet en vandaag wilde ik proberen zo hoog mogelijk te eindigen”, zei Martens. “Het zijn allemaal specialisten voor dit soort werk. Dan moet ik echt een superdag hebben om daar tussen te kunnen. Vandaag had ik niet zo’n speciale dag. In de sprint en in de bergen heb ik een rol als knecht. Vandaag mocht ik voor mijn kans gaan. Dan ben ik teleurgesteld dat ik moet concluderen dat ik er niet alles uit gehaald heb. Normaal lukt het me goed om in positie te zitten, maar dat lukte vandaag niet. Dan heb je niks meer over om erlangs te gaan.”