Bram: “Als fotograaf werd ik twee etappes voor het einde ingevlogen. Eerder was ik al een aantal dagen bij de start. Op de dag dat ik weer in Spanje arriveerde, was de grote valpartij waarbij ook Primoz op de grond ging. Het zou toch niet? Tony Martin werd afgevoerd naar het ziekenhuis en zijn ploegmakkers moesten in de achtervolging in een spraakmakende finale richting Toledo. Primoz kwam met sneeën en schaafwonden over de meet, maar had de rode trui kunnen behouden. Na te hebben uitgefietst op zijn Tacx en te zijn verzorgd aan zijn wonden, kon hij naar het podium voor een nieuwe rode trui. We zijn inmiddels zo’n 45 minuten verder als hij eindelijk een moment rust heeft voor zichzelf. Op weg naar de persconferentie in het Legermuseum van Toledo sta ik met Primoz in de lift. Daar schoot ik deze foto, die voor mij het moment én het karakter van Primoz toont. Hij lijkt in het nauw gedreven door de aanval van zijn concurrenten, maar zijn blik is er één van een roofdier dat zich onverstoorbaar bezint op zijn volgende stap.”

Primoz: “Leren van ervaringen. Dat is wat je hier ziet. Ik dacht aan mijn teamgenoten, aan Tony die hard was gevallen en naar huis moest. Ik woog de schade en bedacht me of we fouten hadden gemaakt. Wat konden we een volgende keer anders doen? En, hoe vangen we morgen de laatste bergetappe aan? Die overpeinzingen.”