De eerste twee etappes van ‘de wedstrijd naar de zon’ eindigden in een massasprint, waarin Axel Zingle zich knap mengde en respectievelijk als vijfde en zesde eindigde. Het eerste echte hoogtepunt van de week volgde in de derde etappe: de ploegentijdrit. Het hele team leverde fantastisch werk, van de start op het Circuit Nevers Magny-Cours tot aan de finishlijn. Met een voorsprong van veertien seconden op Jayco AlUla wonnen de renners de tijdrit en veroverde Matteo de gele leiderstrui. 

Na het uitvallen van Jonas Vingegaard toonden de renners veerkracht door de dag daarop de wedstrijd naar zich toe te trekken. Het gemaakte plan werd tot in perfectie uitgevoerd. Onder barre omstandigheden openden de renners ongeveer zestig kilometer voor de finish de koers. Waaiers veroorzaakten gaten in het peloton, waarbij ons team volledig vertegenwoordigd was in de voorste groep van zeventien. Dankzij fantastisch werk van alle renners groeide de voorsprong op de eerste achtervolgende groep tot bijna twee minuten. In het slotweekend kwam de gele trui niet meer in gevaar. Matteo bekroonde de sterke teamprestatie door in Nice als tweede te finishen en de eindzege definitief op zijn naam te schrijven.

In Italië was Olav onze sprinter van dienst. Het ‘Jachtluipaard van Numansdorp’ kreeg drie keer de kans om zich te tonen in een sprint in een (uitgedund) peloton. Hij eindigde respectievelijk als vierde, derde en als eerste. De vierde etappe schreef hij knap op zijn naam na een chaotische rit onder heroïsche omstandigheden. Simon Yates maakte zijn debuut in het geel-zwart.