“Niet top, helaas. Het doet pijn om tijdens mijn favoriete koersen thuis voor de tv te moeten zitten. Het gaat de goede kant op, maar ik blijf nog altijd moe en moet het rustig aan doen.”

“Vlak voordat ik eind januari op hoogtestage zou gaan, voelde ik me niet goed. Tests wezen uit dat ik het cytomegalovirus heb. Sindsdien ben ik aan het herstellen en moet ik het dag per dag bekijken. Het vervelende is vooral dat je niet kunt zeggen hoe lang het zal duren. Bij een botbreuk weet je ongeveer hoe lang je zult nodig hebben om weer te kunnen trainen. Bij dit virus kun je dat niet op voorhand zeggen en dat maakt het mentaal lastig.”

“Absoluut, dit is al het tweede jaar op rij dat ik aan de kant sta tijdens deze periode en daar baal ik heel erg van. Het voelt bizar. Tegelijkertijd heb ik me ook neergelegd bij de situatie: het enige wat ik nu kan doen, is rusten en wachten tot het beter gaat.”

“Hoeveel pijn het me ook doet om de koersen op tv te moeten volgen: ik kijk er echt naar uit om het team iets moois te zien presteren tijdens de klassiekers. Ik zal de grootste supporter zijn van mijn ploeggenoten. Daarnaast besef ik dat het seizoen nog lang is en er ook na het klassieke voorjaar nog veel mooie koersen zijn. Ook vorig jaar miste ik het grootste deel van het voorjaar, maar pakte ik daarna nog een Olympische medaille en won ik Parijs-Tours. Daar hou ik me aan vast.”