Na twee zware bergritten stond er vandaag een relatief vlakke etappe op het programma. Een massasprint stond in de sterren geschreven, maar daar staken enkele vluchters een stokje voor. Edoardo Affini reed vanaf de start in Borgo Valsugana attent van voren en koos samen met drie andere renners het avontuur.

Het kwartet leek aan een kansloze missie te zijn begonnen, aangezien het peloton de marge continu binnen de twee minuten hield. Met nog tien kilometer te gaan bedroeg het verschil nog steeds één minuut, waardoor de vluchters steeds meer in hun kansen geloofden. De sprintersploegen zetten alles op alles om het gat te dichten, maar kwamen te laat.

Dat betekende dat het goed samenwerkende viertal mocht gaan uitmaken wie er met de dagzege vandoor zou gaan. Affini trok de sprint als eerste aan, maar werd vlak voor de meet geklopt door Dries De Bondt. “Het is jammer dat ik de etappe niet heb kunnen winnen”, vertelt Affini na afloop van de rit.

“Ik weet van mezelf dat ik niet heel explosief ben, dus ik had een lange sprint nodig om überhaupt kans te maken. Ik volgde mijn instinct en ben op zo’n 250 meter volle bak aangegaan. Jammer genoeg was Dries een half wiel sneller, dus chapeau voor hem. Als team hebben we opnieuw laten zien dat we mee kunnen doen om de dagzege. Dat is misschien wel het belangrijkste."

Volgens Affini verliep de samenwerking met zijn medevluchters perfect. “We besloten om het in het begin rustig aan te doen en een klein beetje te gokken om te zien wat het peloton zou doen. Vlak voor de klim verhoogden we de snelheid in de hoop wat extra tijd te pakken. Dat plan pakte goed uit. Vervolgens gingen we met hetzelfde doel – het winnen van de etappe – naar de streep.”

Koen Bouwman kwam de achttiende etappe ongeschonden door en zag zijn blauwe trui niet in gevaar komen. “Ik ben relatief op m’n gemak naar de finish gerold”, aldus Bouwman, die nog niet te vroeg durft te juichen. “De trui is zeker nog niet binnen. Er zijn de komende dagen nog genoeg punten te verdienen, dus ik ga er alles aan doen om morgen mee te zitten in de ontsnapping. Gelukkig heb ik hele sterke teamgenoten die mij in de kopgroep proberen te loodsen.”