Direct na de start trokken drie renners ten aanval. De sprintersploegen hielden het drietal in het zicht en op 45 kilometer van de eindstreep werden de koplopers ingerekend. Ondanks meerdere aanvalspogingen, waaronder van Jos van Emden, kwam het aan op een machtssprint heuvelop. Daarin bleek Phil Bauhaus de sterkste.

Ploegleider Arthur van Dongen sprak van een nuttige dag. “We hadden verwacht dat er snel een kopgroep gevormd zou worden en dat was ook zo. Wij wilden niet meespringen. Een aantal jongens van ons komt terug van een val en is hier mede om koersritme op te doen. In de finale werd de vluchtersgroep eerder teruggehaald dan normaal in een sprintersrit. Daardoor ontbrandde de koers even en zat Jos nog in een ontsnapping met drie man.”

Van Dongen is positief over de prestatie van Dekker. “In de finale hebben we geprobeerd om David bij te staan en tot tien kilometer voor het einde is dat redelijk goed gelukt. Daarna heeft David het eigenlijk alleen moeten doen. Hij kwam een beetje te ver van achter te zitten, maar sprintte uiteindelijk toch naar een knappe vijfde plaats. Dat geeft aan dat David goed in vorm is, zeker gezien de lastige aankomst met kasseien en een omhooglopende weg. Deze aankomsten liggen hem goed en zullen nog beter bij hem passen in de toekomst. We verwachten dat er nog meer sprintetappes gaan plaatsvinden, waarin we hopen dat we ook met Olav Kooij kunnen sprinten.”

Dekker had gemengde gevoelens over de eerste etappe. “Uiteindelijk had ik vandaag wel op iets meer gehoopt. Ik moest de laatste finaleronde veel zelf doen en ik moest van ver komen, dus dat was verre van ideaal en kostte ook veel krachten. Dat was jammer, omdat het een aankomst was die mij erg goed lag. Ik voelde me wel sterk vandaag. De moraal was goed, ik had veel vertrouwen en ik had er echt zin in. Ik denk dat etappe vijf mij ook goed ligt, maar Olav en ik gaan hier de sprints afwisselen. Ik hoop dat op die dag het koersverloop gunstig is voor mij.”