Onderweg noteerde Dumoulin de snelste tussentijd. Tijdens de tweede omloop op het lokale parcours bracht de nieuwe kampioen de zege in veilige haven. Naast Dumoulin verscheen ook ploeggenoot Koen Bouwman aan de start van de race tegen de klok. Bouwman reed achter Dumoulin en Sebastian Langeveld knap naar het brons.

“In het tweede deel begon de hitte op te spelen. De benen raakten licht vermoeid. Het was afzien”, verklaarde een opgeluchte Dumoulin na afloop. “Ik ben echter goed hersteld na een week koersen in Zwitserland. Ik reed voor mijn doen een heel erg goede tijdrit. Als ik deze tijdrit een aantal jaar geleden had gereden, was ik er ook heel blij mee geweest. Ik zit dicht tegen mijn goede vorm aan. In Zwitserland ging het iedere dag steeds een beetje beter. Ik begon het koersen telkens weer wat leuker te vinden. Dat gevoel heb ik doorgetrokken. Ik ben heel blij met de titel vandaag. Dit is echt een overwinning op mezelf.”

In opbouw naar de Olympische Spelen komt deze opsteker als geroepen voor de goedlachse Dumoulin. “Het is niet makkelijk om terug te keren op niveau, maar stilaan gaat het steeds beter. Deze kilometers op de tijdritfiets zijn heel belangrijk richting de Spelen. Alleen mijn basis moet nog iets stabieler worden. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt.”

Ondanks dat het in de zware omstandigheden voornamelijk afzien was, zag de hardrijder ook ruimte om te genieten van zijn eigen prestatie. “Ik ben als een kind zo blij met deze overwinning. Het was heel lang geleden dat ik voor het laatst een wedstrijd gewonnen had. Van de vier behaalde tijdrittitels op het NK voelt dit toch wel als de meest bijzondere. Ik kan zeggen dat ik trots ben op mezelf”, besluit Dumoulin.