De vlakke openingsfase vanuit Perugia bood voor elf vluchters de mogelijkheid om al snel op pad te gaan. De voorsprong steeg al snel boven de tien minuten, waarna de klassementsploegen het tempo gingen onderhouden. In de aanloop naar de gravelstroken ging het tempo de hoogte in, maar het was al snel duidelijk dat de aanvallers voor de dagzege mochten gaan. Mauro Schmid kon in de straten van Montalcino het zegegebaar maken.

Ondanks de chaos op de eerste gravelstrook, kon Team Jumbo-Visma de tweede sector ingaan met Bennett, Foss en Bouwman in goede positie. De Nieuw-Zeelander en de Noor waagden zelfs een aanval op zo’n 35 kilometer van de streep, maar meer dan een voorsprong van 35 seconden kregen zij niet. Mede dankzij Bouwman en Bennett kon Foss vooraan postvatten op de Italiaanse grindwegen. In de heuvelachtige slotfase kon Foss nog altijd met de topfavorieten mee. Uiteindelijk passeerde hij de streep op de zestiende plaats, minder dan een halve minuut na klassementsleider Egan Bernal (elfde).

“Ik houd wel van dit soort etappes. Het technische en het draaien en keren liggen mij wel goed”, vertelt Foss na afloop. “Mijn benen voelden ook heel goed. Daarom kon ik de sterkste renners in koers lang volgen. Dit is wel een dag die ik niet snel ga vergeten. Ik kan niet veel van mezelf verwachten, omdat ik nog nooit voor een klassement in een grote ronde heb gereden. Het is iedere dag een goede leerschool.”

De Noor, die onlangs zijn contract met twee jaar verlengde, gaf zijn teamgenoten ook de complimenten. “We hebben als team echt een sterke koers gereden. De openingsfase was vrij gemakkelijk te doen. Daarna was het positioneren naar de eerste gravelstrook en dat hebben we goed gedaan. Door valpartijen en het hoge tempo kwam ik in groep twee terecht, maar gelukkig konden we snel weer de aansluiting maken. George en ik probeerden nog weg te geraken met z’n tweeën, maar die aanval mocht helaas niet lang duren. De manier waarop we vandaag hebben gekoerst, moeten we de komende etappes zien vol te houden.”