De eendagskoers van 193 kilometer die startte en eindigde in Brugge kende een voorspelbare start. Zeven renners kregen na een uur de mogelijkheid om weg te rijden uit het peloton en drie minuten uit te lopen. Op zestig kilometer van de finish kwam Pascal Eenkhoorn ten val. De Nederlander moest met verschillende schaafwonden de koers vroegtijdig verlaten.

Op dertig kilometer van de finish nam het peloton het heft in handen. De zwart-gele formatie bleef alert en zat na een schifting in de voorste gelederen. Onder aanvoering van de ploeg van de latere winnaar werd die situatie rechtgezet en liep het in Brugge uit op een massasprint.

Groenewegen berustte na afloop in de tiende plaats. “Het gevoel was heel goed, maar ik heb nu liever een slecht gevoel en dat we hier vandaag winnen dan een goed gevoel en dit resultaat. Jammer dat we elkaar kwijtraakten in de diepe finale. Hopelijk gaat dat de volgende keer beter. Nu wordt het stilaan tijd voor goeie uitslagen. Dit gevoel moet ik vast zien te houden. Dan gaan de resultaten ook wel volgen.”

Ploegleider Jan Boven had een dubbel gevoel. “Een uitslag zegt niet alles, maar uiteindelijk hadden we bij een massasprint het uitgangspunt om deze met Dylan te winnen. Dat is helaas niet gelukt. We zaten tot het oprijden van de laatste kasseienstrook in een heel goede positie. Finn heeft daar berenwerk geleverd op kop en iedereen was scherp. Uiteindelijk zaten we in de laatste rondes toen de koers explodeerde met alle vijf man mee. Dat was knap. Maar een sprintwedstrijd draait om de sprint en die ging niet zoals wij wilden. Daar word je op afgerekend. De ploeg heeft heel de dag laten zien dat ze op de belangrijke punten goed gepositioneerd zaten. Het is jammer dat Pascal uitviel. Zijn ervaring kwamen we met dit jonge team op het einde tekort.”