Het peloton maakte zich op voor een zware bergrit tussen Lugo en Puerto de Ancares. In de 176 kilometer lange etappe wachtten er de renners vier gecategoriseerde beklimmingen, met de steile slotklim als zwaartepunt. Na de start maakte Van Aert deel uit van een ruime kopgroep. De 24 vluchters kregen al snel een voorsprong van meer dan tien minuten cadeau.  

Van Aert, die al stevig leider was in het puntenklassement, had onderweg ook zijn blik gericht op het bergklassement. Op de eerste drie gecategoriseerde beklimmingen kwam de Belg steeds als eerste boven. Dat volstond om de leiderspositie in het bergklassement over te nemen van Adam Yates. Op de slotklim koos Van Aert voor zijn eigen tempo. Hij eindigde als vijfde, op ruime achterstand van ritwinnaar Woods.  

“Deze ochtend had ik mijn zinnen niet op het bergklassement gezet”, blikt Van Aert terug. “Ik zag dat Kaden Groves meeging in de vroege vlucht. Hij staat tweede in het puntenklassement, dus ik moest wel mee. Eens ik voorin zat, besliste ik om alle mogelijke punten te proberen pakken. Ik heb nooit echt in de ritzege geloofd. Renners als Jay Vine, Brandon McNulty en Woods zijn beter dan ik op de steile stukken. Daarnaast was ik te gefocust op de tussensprints. Hellingen van meer dan zeven procent zijn zwaar voor renners als ik.”  

In het bergklassement telt Van Aert nu dertien punten meer dan Vine. “In de Tour de France was ik al enkele keren dicht bij de eerste plaats in het bergklassement. Ik vond het steeds jammer dat ik er toen nooit vol voor ben gegaan. Vandaag zag ik een kans, dus ik ben zeer trots dat ik deze trui mag dragen. Morgen staat er opnieuw een mooie rit op het programma. Het wordt zaak om de hellingen te overleven. Daarna zullen we zien wat er mogelijk is.”  

In de groep der favorieten wist Sepp Kuss lang het tempo van Primoz Roglic en Enric Mas te volgen. De 29-jarige Amerikaan beperkte de schade en bereikte uiteindelijk als 25ste de streep. “Ik wist dat Roglic ging versnellen op de Puerto de Ancares. Ik probeerde zo lang mogelijk te volgen, maar op de steile stukken explodeerden de benen. Het was goed voor het vertrouwen dat ik enige tijd kon volgen. Ik had dan ook niets te verliezen vandaag.”