De tweede rit in lijn van deze Ronde van Zwitserland kende een relatief eenvoudige aanloop richting een lastige finale. Op de laatste klim van de dag brak de koers open, vlak nadat het peloton de laatste vroege vluchter had ingerekend. Cian Uijtdebroeks bleek bij de pinken en reageerde op enkele aanvallen. Even later toonde ook Ben Tulett zich door mee te springen.

In de laatste zevenhonderd meter steeg het wegdek met zeven procent. Kelderman probeerde het daar en reed enkele honderden meters op kop van een inmiddels flink uitgedund peloton. De 33-jarige Nederlander, in Zwitserland bezig aan zijn eerste koers sinds zijn val in Parijs-Nice, hield lange tijd stand op kop, maar moest toch capituleren. Uiteindelijk finishte Kelderman als zesde, waardoor hij nu de nieuwe nummer drie in het algemeen klassement is.

“Dit geeft een goed gevoel”, stelt Kelderman na afloop. “Het was weer een hectische dag. Daar staat Zwitserland ook wel om bekend. Het zijn nagenoeg altijd snelle etappes, en het is de hele dag op en af. We reden als ploeg een goede finale. We zaten steeds goed van voren. We wisten dat het zou uitdraaien op een lastige finale met een steil klimmetje op het einde. Ik had zelf al in gedachten om aan te gaan op het moment wanneer het kon. In de laatste honderden meters zag ik mijn kans inderdaad schoon. Ik zette vanaf dat moment mijn verstand op nul en ben volle bak naar de finish gereden. Helaas waren er uiteindelijk vijf renners net iets sneller. Ik kan leven met deze zesde plaats. Het goede gevoel overheerst. Ik heb sinds Parijs-Nice niet meer gekoerst, dus ik ben heel blij met mijn huidige vorm. Het geeft een hoop vertrouwen richting de komende etappes.”