De etappe van Otterup naar Herning was de langste van de rittenkoers. Onderweg moesten er zeven gravelstroken worden getrotseerd, maar deze zorgden niet voor breuken in het peloton. Nadat de laatst overgebleven vluchter op drie kilometer van de meet werd ingerekend, loodste Team Jumbo-Visma Kooij naar voren.

Laporte, woensdag derde in de tijdrit, nam in de laatste kilometer het heft in handen en voerde het tempo zó op dat alleen Kooij hem nog kon volgen. Voor de jonge sprinter was het vervolgens een koud kunstje om het klusje te klaren en zijn elfde overwinning van het seizoen te boeken. "Dit kwam aardig in de buurt van het droomscenario", aldus een glunderende Kooij.

"We moesten flink achtervolgen om de kopgroep terug te pakken en met name Pascal Eenkhoorn en Tosh Van der Sande hebben daarin superwerk geleverd. In de finale volgde ik Christophe, die van tevoren duidelijk had gemaakt dat we als eerste door de laatste bocht moesten. Toen we als eerste en tweede door de bocht kwamen, wist ik dat de kans groot was dat we het zouden redden. Dat Christophe ook nog wat bonificatieseconden pakte, is super."

Volgens Kooij was het vooraf geen uitgemaakte zaak dat de etappe in een massasprint zou uitmonden. "We wisten dat we de gravelstroken moesten overleven om überhaupt een kans te maken. Ze lagen vrij ver van de finish en waren niet lastig genoeg om het peloton in stukken te breken. Nadat we de balans hadden opgemaakt, werd er besloten om voor mij te gaan in de sprint. Als je het dan afmaakt, is dat supermooi."

Kooij tekende met zijn voltreffer voor de 37e seizoenszege van Team Jumbo-Visma.