Ook de derde etappe bestond uit meer dan tweehonderd kilometer over heuvelachtig terrein. De laatste vijftig kilometer waren echter vlak, waarna de koers uitdraaide op een massasprint. David Dekker deed een goede lead-out en zette Kooij in eerste positie af. Dat hield de negentienjarige lang vol, maar uiteindelijk bleek Gaviria nipt sneller.

Ploegleider Frans Maassen was trots direct na afloop. “Het was een lange dag met een mooie afsluiting. Jammer dat Olav net niet won, maar we zijn toch blij met een tweede plek. Het was close aan het einde, maar vooral de manier waarop de jonkies de sprint lieten verlopen is leuk om te zien. Davids lead-out was klasse en Jos, Christoph, en Pascal hebben goed werk verricht in de aanloop. Die mannen zijn het niet allemaal zo gewend, maar je kunt stappen zetten door het hier te oefenen. Dan zie je dat we bijna winnen.”

Kooij blikte met gemengde gevoelens terug. “Het is nu nog een beetje zuur, maar ik ben ook wel tevreden. Op het eerste moment is een tweede plek altijd even balen. Het was een snelle aanloop naar de plaatselijke rondes en daar was het belangrijk om van voren te zitten. Als ploeg hebben we daar goed voor gewerkt en het lukte perfect. Vervolgens bleven David en ik bij elkaar en David deed in de finale nog een perfecte move. Daardoor kon ik zelf aan de sprint beginnen. Op het laatst kwam Gaviria er dan nog over, maar het verliep verder allemaal goed. We hopen in de komende dagen weer mee te sprinten en gaan er elke dag het maximale uithalen. Hopelijk zit daar dan een overwinning bij.”