De wedstrijd begon in regenachtige omstandigheden, maar eenmaal aan de Ligurische kust klaarde het op. Een vroege kopgroep van acht renners werd pas bij de beklimming van de Cipressa ingelopen, waarna het tempo aanzienlijk werd opgevoerd. Kooij wist zich oorspronkelijk goed te handhaven in het peloton. 

Tadej Pogačar plaatste al op diezelfde Cipressa een aanval en kreeg Filippo Ganna en Van der Poel met zich mee. Al snel werd duidelijk dat dit trio zou gaan strijden om de winst, waarna Kooij en zijn ploeggenoten de pijlen op een ereplaats richtten.

In de sprint van de achtervolgende groep eindigde Kooij uiteindelijk als achtste. “In dit soort wedstrijden moet het koersverloop anders zijn dan vandaag, wil ik een gooi kunnen doen naar de zege. Toen Pogacars ploeg het tempo opvoerde op de Cipressa, wist ik hoe laat het was. Uiteindelijk behaal ik een ereplaats, maar in de toekomst wil ik zeker terugkomen voor meer. Het was een zware koers, vanwege de lengte én vanwege het tempo in de finale. De ploeg heeft uitstekend werk verricht. Ze hebben me steeds van voren gehouden en over de beklimmingen geloodst”, vertelt Kooij. 

“Dit is misschien niet het resultaat waarvoor we kwamen, maar gezien het koersverloop moeten we hier tevreden mee zijn”,  stelt ploegleider Maarten Wynants. “We mogen trots zijn op hoe we onszelf vandaag hebben gepresenteerd. We komen altijd voor de winst, maar in de finale werd duidelijk dat die er niet meer inzat. Daarna hebben we het maximale resultaat eruit gehaald en daar moeten én kunnen we voor nu tevreden mee zijn. We hebben het beter aangepakt dan verleden jaar en voor Olav biedt dit resultaat perspectief. We hoopten op een groepssprint om de zege, maar er waren vandaag overduidelijk drie renners een stukje sterker dan de rest. We kunnen onszelf in ieder geval niets verwijten.”