Laporte glipte in de slotfase van de wedstrijd die in landenploegen verreden wordt weg uit een kopgroep met daarin onder meer zijn beide ploeggenoten. Het gat van de Fransman werd nooit veel groter dan tien seconden, maar toch slaagde Laporte er in de laatste meters in om zijn opstomende ploegmaats af te houden. De Fransman greep zo zijn vijfde seizoenszege.

“Dit is nog niet echt te bevatten”, stamelt Laporte na het binnenhalen van de Europese titel. “Het was een slopende race, met een spectaculair einde. Ik wist dat ik de meeste kans op de zege zou hebben wanneer ik zou ontsnappen. In een sprint had ik het vandaag denk ik nooit gewonnen van Wout en Olav. Ik voelde me de hele dag goed in orde, dus ik besloot ervoor te gaan. Ik plaatste de aanval een beetje op instinct. Het is prachtig dat ik nu een jaar lang in de Europese trui mag rijden. Ik draag deze zege dolgraag op aan mijn familie, maar ook aan Nathan. Hij gaat hopelijk trots zijn om mij in deze trui te zien rijden.”

“Christophe was net te sterk”, erkent Van Aert na afloop. “Heel even dacht ik dat we hem zouden pakken. Hij reed behoorlijk sterk en bleek nog overschot te hebben. Dat is uitermate knap. Hij heeft er een neusje voor om het juiste moment te kiezen. Het toont aan dat we bij Team Jumbo-Visma allemaal sterk zijn.”

Kooij bleek achteraf niet verrast dat hij werd geklopt door zijn ploeggenoten. “Christophe is een heel sterke renner. Op dagen dat hij zich goed voelt, zijn er maar weinig renners die hem kunnen kloppen. Hij reed in de finale erg hard. Hij heeft Wout en mij op waarde geklopt en is de terechte winnaar. Het is wel gaaf dat we hier met drie renners van de ploeg op het podium staan. Dat tekent de sterkte van de ploeg. Ik had natuurlijk graag zelf de titel gegrepen, maar ik gun het Christophe natuurlijk van harte.”