De voorsprong van de groep waar Leemreize en Oomen deel van uitmaakten bedroeg maximaal zes minuten. In de 168 kilometer lange etappe moesten drie Dolomietenreuzen bedwongen worden. Met onder meer de Passo Pordoi, met ruim tweeduizend meter het dak van deze Giro, en de afsluitende beklimming van de steile Passo Fedaia stond deze rit in de boeken als de koninginnenrit.

Op vijftig kilometer van de streep reed de latere winnaar Alessandro Covi weg bij zijn medevluchters. Leemreize en Oomen kregen het op dat moment lastig. Het tweetal loste, maar gaf niet op. Al samenwerkend kwamen de twee net voor de top van de Passo Pordoi, dit jaar de Cima Coppi, weer aansluiten bij de inmiddels jagende vluchters. Leemreize reed vervolgens naar een knappe zevende plaats in de daguitslag. Oomen eindige als vijftiende.

Rondedebutant Leemreize reed zo voor de vijfde maal naar een toptienklassering in deze Giro. “Dit was de zwaarste rit van deze Giro”, vertelt Leemreize vlak na zijn binnenkomst. “Ik voelde me aan het begin van de etappe helemaal niet okselfris. Ik zat in het laatste wiel en had het lastig. Gelukkig kon ik op alle beklimmingen ongeveer hetzelfde vermogen blijven rijden, terwijl de rest vermoeider raakte. Ik had het heel zwaar en had geen enkel moment het gevoel dat ik een goede uitslag zou gaan rijden. Uiteindelijk is dat met de zevende plaats wel gelukt. Ik had van te voren nooit verwacht dat ik zo’n goede eerste grote ronde zou rijden. Het verbaast mezelf ook wel een beetje. Ik kan met zekerheid zeggen dat dit tot op heden de mooiste koers is die ik in mijn carrière heb mogen rijden.”

Koen Bouwman trachtte vandaag opnieuw mee te zitten. Dat lukte de drager van de blauwe bergtrui niet, maar de Gelderlander kwam desondanks met een brede glimlach over de finishlijn. “Ik had de benen niet om mee te zitten. Ik was niet slecht, maar ik had niet de benen van gister. Ik heb geen onnodige risico’s genomen. Tot aan de voet van de slotklim heb ik mijn plaatsje ingenomen in het peloton. Vervolgens heb ik de klim op eigen tempo omhoog gereden. Morgen is het zaak om met z’n allen veilig te finishen in Verona. Ik denk dat we met de ploeg dan ook nog mooie dingen kunnen laten zien. Ik kijk uit naar de dag van morgen”, sluit een opgewekte Bouwman af.