Loe van Belle was content met zijn zege. “We hebben de hele tijd actief van voren gereden. Dat was perfect. Om de beurt hebben we aangevallen. Tim van Dijke zat een kilometer of dertig in de aanval in een groep van vijf man. Wij reden toen achter de eerste achtervolgers aan. Daarna kwamen er aanvallen over en weer. Mick van Dijke en ik draaiden heel goed de Kemmelberg op. In de afdaling pakten wij in een groep van zes een gaatje en hebben we goed doorgedraaid. Ik heb veel met Mick gecommuniceerd over hoe we het aan gingen pakken. In de laatste kilometer pakte de groep een vluchtheuvel aan de linkerkant. Ik ging er rechts langs en had veel meer snelheid, dus ik ben vol aangegaan. Uiteindelijk ben ik met een mooie voorsprong over de streep gekomen. Mick finishte nog op een goede derde plek. Het is mooi om het af te maken met zo’n ploegentactiek en deze manier van koersen. Nu ga ik proberen de trui vast te houden.”