De etappe verliep voor Dumoulin niet helemaal vlekkeloos. De Limburger kwam op het slotklimmetje ten val, maar wist met de hulp van Wout van Aert snel terug te keren voorin.

De etappe met de Col de Colmiane, de Col de Turini en de Col d’Eze kende een snel openingsuur. Zeven renners kleurden de etappe, maar werden door Team Jumbo-Visma aan de voet van de Col d’Eze ingelopen. Robert Gesink, Wout van Aert, Sepp Kuss en George Bennett hielden het tempo strak waardoor het peloton snelde uitdunde. Op het slotklimmetje handhaafden Roglic en Dumoulin zich in het eerste peloton.

“Het was een beetje een stomme val”, aldus Dumoulin. “Ik weet niet precies wat er gebeurd is. Ik keek naar links en op dat moment kwam Kwiatkowski voorbij en voordat ik het wist lag ik op de grond. Ik heb gelukkig geen pijn, alleen mijn knie een beetje gestoten. Ik denk dat die verder wel oké is. Het zal wel loslopen. Ik kon gelukkig snel terugkeren.”

Gesink was van grote waarde en reed in de finale lange tijd op kop van het peloton. “Het was onze bedoeling om Primoz en Tom in een goede positie aan de voet van de klim af te zetten. Dat is gelukt. Daarna verliep het niet geheel vlekkeloos, maar ook dat is wielrennen. Je hebt ook niet alles in de hand. Het belangrijkste is dat de mannen heel sterk zijn en dat we er goed voor staan. En we hebben er vertrouwen in. We hebben vandaag het initiatief genomen op de stukken die we veilig wilden doorkomen. Dus dat is goed. Je kunt ook beter van voren rijden dan achter de feiten aan rijden.”

Ploegleider Frans Maassen beaamt dat. “De val van Tom was een minpuntje. Daardoor verloren we Wout die Tom weer op gang hielp. Ik denk niet dat we anders voor de overwinning hadden kunnen meedoen omdat er niemand meer was om te rijden achter die drie. Maar het plan was om met Primoz en Tom in de eerste groep te finishen en dat is gelukt. We hadden de hele dag de controle en hebben ook niet te gek gedaan. Dus in dat opzicht liep de etappe wel voorspoedig.”