In de finale werd Kooij door Mick van Dijke, Tosh Van der Sande en Christophe Laporte naar voren geloodst en hoewel hij zijn teamgenoten even kwijt dreigde te raken, zorgde Laporte er met een fraaie krachtsinspanning voor dat Kooij in het wiel van Philipsen werd gebracht. De Belg pakte al gauw enkele meters voorsprong, maar Kooij stelde zijn overwinning dankzij een machtige jump toch nog veilig.

Voor Kooij was het alweer zijn tiende zege van het kalenderjaar. Hij bracht daarmee het seizoenstotaal van zijn ploeg op 36 overwinningen. "Het doel was om een rit te winnen en als het dan meteen bij de eerste kans lukt, is dat supermooi", aldus een blije Kooij. "Het was een hectische sprint en door de tegenwind was het extra lastig. Uiteindelijk kwam ik in het wiel van Philipsen terecht en zag ik de lijn snel dichterbij komen. Het was close, maar gelukkig had ik de benen om hem te passeren."

Kooij erkende dat de sprinttrein iets te vroeg op kop kwam. "We wisten dat we op het laatste rechte stuk voldoende mankracht nodig hadden om het af te kunnen maken. We moesten een beetje schakelen en freestylen en gelukkig pakte dat goed uit. Christophe heeft in de Tour al laten zien hoe goed hij in dit werk is. Het is super om zo iemand als lead-out te hebben."

Kooij, die enkele schaafwonden overhield aan een valpartij halverwege de koers, heeft geen ambities voor het eindklassement. "Het zou mooi zijn als de trui in de ploeg blijft. Morgen staat er een tijdrit op het programma en dan is het aan de andere mannen om een goede zaak te doen."