Het zwaartepunt van de ruim 200 kilometer lange koers tussen Brakel en Haacht, lag in de Druivenstreek rondom Overijse. De renners moesten onder meer de Holstheide, Moskesstraat en Smeysberg, bekend van het WK van 2021, bedwingen. Lars Boven, belofterenner die nog deel uitmaakt van het Development Team van Jumbo-Visma, toonde zich in die zone. Met nog 70 kilometer te gaan volgde hij eerst in het spoor van wereldkampioen Mathieu van der Poel en Victor Campenaerts. Die poging werd teniet gedaan. Later, met nog zo’n 50 kilometer te gaan, reed hij met Florian Vermeersch in een ruk naar de vijf renners die op dat moment voorop reden.

Na de laatste beklimming van de Smeysberg volgden nog zo’n dertig nagenoeg vlakke kilometers naar de finish. De voorsprong van een minuut die de kopgroep op dat moment had, bleek voldoende om het te houden tot aan de streep in Haacht.

“Ik had absoluut niet verwacht dat ik in een koers van dit niveau zo ver mee zou kunnen”, zei Boven direct na de finish. “In de finale zat ik helemaal stuk. Ik probeerde wel aan te gaan op drie kilometer van de streep, maar de kramp schoot er meteen in. Daarna heb ik op de sprint gewacht. Daarin had ik net niet voldoende over om derde te worden, maar vierde is ook heel mooi in zo’n grote koers.”

Boven was de grote verrassing in de kopgroep, die met Van der Poel, Vermeersch, Vermeersch, Fuglsang, Turgis en Van den Broek uit louter gerenommeerde namen bestond. “Ik wist wel dat ik goed was, want dat had ik vorige week in de Eurode Omloop al gemerkt. Maar dat is wel een heel ander niveau natuurlijk. Op een bepaald moment keek ik eens om me heen in die kopgroep en toen besefte ik dat het niet de minsten waren waar ik mee weg was. Het was dus ook logisch dat het een beetje pijn deed. Maar al met al was dit een heel speciale dag voor mij.”