Het peloton verliet in de derde etappe het Spaanse grondgebied. In Andorra doemden de eerste serieuze bergen van deze Vuelta op. Met twee beklimmingen van de eerste categorie dienden de renners met klassementsambities bij de les te zijn. Dat bleken Vingegaard en Roglic, de beide kopmannen van Team Jumbo-Visma.

Het peloton bleef lang gegroepeerd achter een kopgroep van negen renners. Toen op de slotklim de laatste vroege vluchters werden ingerekend, gooide Sepp Kuss als eerste de knuppel in het hoenderhok. De Amerikaan die in Andorra woont, dwong de concurrentie tot achtervolgen. Vingegaard, Roglic en Wilco Kelderman konden volgen in het wiel. Nadat Kuss weer werd ingerekend, bleef hij de forcing voeren in de groep der favorieten. De groep bleef daardoor bij elkaar tot de laatste hectometers, waarin er gesprint werd. Remco Evenepoel bleek de meest vinnige, vlak voor onder meer Vingegaard en Roglic.

“Ik had niet mijn allerbeste dag”, oordeelde nummer twee Vingegaard na afloop. “Dat hoort erbij. Je kunt niet dag in dag uit beschikken over de best mogelijke benen. Mede daardoor kan ik leven met de tweede plaats. Remco is zoals gezegd de verdiende winnaar. Ik denk dat ik er voor mezelf het maximale heb uitgehaald en daarnaast hebben we onszelf als ploeg van de beste kant getoond vandaag.”

Zijn ploeggenoot Kuss genoot zichtbaar in de streek waar hij woont en traint. “Het publiek was fantastisch vandaag. Zij gaven mij een hoop extra motivatie. Het was geweldig om mijn naam te horen toen ik op de slotklim omhoog reed. Het maakt dan even niet uit hoe erg je er fysiek doorheen zit, daar krijg je telkens weer een boost van. Met mijn aanval wilde ik de concurrenten van Primoz en Jonas testen. Op die manier lokten we hen uit de tent. Het geeft vertrouwen om te zien dat Jonas en Primoz bij de besten zaten aan de finish. Hier kunnen we mee vooruit”, besluit Kuss strijdbaar.