De tweede etappe kenmerkte zich door vier steile heuvels in de finale. Nadat op dertig kilometer van de meet de laatste vluchter terug werd gepakt, eindigde de koers op een heuvel met percentages tot vijftien procent. In de laatste anderhalve kilometer spatte het peloton uit elkaar. Eenkhoorn en Bennett konden daar net niet mee met de besten.

Ploegleider Arthur van Dongen toonde zich optimistisch na afloop. “Wij hadden het plan om met George, Pascal en Antwan mee te koersen in het heuvelgedeelte. De andere jongens hebben hen daar goed van voren afgezet. Antwan heeft nog geprobeerd aan te vallen op de steile klim van tweede categorie, maar helaas bleken de benen niet goed genoeg. Dat hield in dat wij met George en Pascal overbleven richting de slotklim. Zij eindigden op de plaats waar ze op dit moment thuishoren. Het is knap van Pascal dat hij op deze lange en steile slotklim twintigste weet te worden. George heeft lang niet gekoerst, maar hij wordt met de dag beter. Morgen wacht er mogelijk weer een massasprint en dan kan Olav Kooij voor zijn kans gaan. Olav is hard gevallen in de Heistse Pijl en is even best gehavend geweest, maar ook hij gaat met de dag beter rijden.”