Vlak na de start van de rit sloegen zes renners een gaatje. De voorsprong van het zestal groeide uit tot maximaal vijf minuten. Onderweg kregen de renners elf beklimmingen voor de kiezen. Team Jumbo-Visma nam het initiatief om de vroege vluchters terug te halen. De zwart-gele formatie probeerde de koers hard te maken. Na de laatste beklimming op acht kilometer van de streep werd duidelijk dat een uitgedund peloton ging sprinten om de dagzege.

De kaarten waren vandaag niet op Dylan Groenewegen gezet, maar de Amsterdammer slaagde erin lange tijd goed te volgen. De laatste heuvel bleek de Nederlander echter te machtig.

Koen Bouwman kon zichzelf en zijn ploeg na afloop niets verwijten. “Als team hebben we vandaag goed gereden. Het parcours bleek niet lastig genoeg te zijn om met een groepje weg te rijden en echt koers te maken. Er was nergens in de wedstrijd een punt waar we echt het verschil konden maken. Die plannen hadden we wel. In de eerste plaatselijk ronde heb ik geprobeerd het in gang te schieten. Uiteindelijk waren er teveel ploegen die met een sprinter de heuvels konden overleven. De animo om er een harde koers van te maken ontbrak daarom vandaag in het peloton.”

Het gebrek aan medestand zorgde ervoor dat Team Jumbo-Visma ten lange lesten met lege handen achterbleef. “Achteraf hadden we wellicht moeten proberen om met Dylan de heuvels te overleven en de koers juist niet hard te maken”, zegt Bouwman. “In de koers zelf is dit lastig in te schatten. Als bijvoorbeeld Gilbert mee gaat koersen, krijg je een ander verloop. Maar zij hebben het met Caleb Ewan geprobeerd en dat heeft succesvol uitgepakt. We hebben er in ieder geval alles aan gedaan om vandaag een mooi resultaat te behalen. Morgen wacht er nog een kans op een ritzege met Dylan. Voordat we naar deze wedstrijd afreisden, hadden we als doel om een etappe te winnen. Een kort klassement is een mooie bijkomstigheid, maar dat was niet het hoofddoel.”