Negen renners kregen maximaal een minuut of vier aan voorsprong. Het peloton reed in gestrekte draf richting de eerste hellingen van de dag. Op de Molenberg, de vijfde beklimming van de dag, schudde Team Jumbo-Visma een eerste keer aan de boom. Nathan van Hooydonck reed weg uit het peloton. Op de Berendries kreeg hij gezelschap van onder anderen Mick van Dijke. De jonge Nederlander reed een puike wedstrijd als vervanger van de zieke Wout van Aert.

De nervositeit in koers resulteerde in een aantal valpartijen. Laporte was een voornaam slachtoffer. De Fransman kon zijn weg vervolgen en begon aan een straffe jacht op een op hol geslagen peloton. Het lukte Laporte terug te keren bij de overige favorieten. Niet veel later kwam de koers tot een kookpunt. De oorspronkelijke vlucht was ingerekend en Van der Poel en Tadej Pogacar reden samen naar de kop van de wedstrijd. Laporte en Benoot reden met Van Hooydonck in de achtervolgende groep. Het drietal ondernam een aantal pogingen om terug te keren aan kop van de wedstrijd, maar dat bleek tevergeefs.

“Ik voelde me goed vandaag”, sprak Laporte na afloop. “Het is spijtig dat ik vervolgens ten val kwam. Ik werd gedwongen om veel kracht te verspelen tijdens mijn inhaalrace. Een valpartij komt altijd op een slecht moment, maar dat was dit keer zeker het geval. De ploeg heeft daarna hard gewerkt om me weer in een goede positie te krijgen. De conditie is in orde. Dat is een goed teken richting de koersen die nog gaan komen. Ik ben tevreden met de negende plaats. Dat is het maximaal haalbare gebleken.”

Benoot gaf na de koers verdere uitleg over het strijdplan van Team Jumbo-Visma. “We wilden op de Molenberg de debatten openen. Ik denk dat dat goed gelukt is. Mick en Nathan reden hier uiteindelijk weg, waardoor we twee mannen in de voorste regionen van de wedstrijd hadden. Het was vervolgens jammer dat Christophe ten val kwam. Het kostte de nodige energie voor het team om hem terug te brengen in een schappelijke positie. Zelf voelde ik me goed, maar kon helaas net niet volgen op het moment dat de anderen versnelden”, verklaarde de Belg.

“Ik verraste mezelf vandaag met mijn goede rijden”, liet Van Dijke weten. “De Ronde van Vlaanderen is voor mij de mooiste van alle klassiekers. Dat ik in staat was om aan te vallen is heel mooi. Ik merkte op het eind dat ik nog niet de volledige inhoud heb voor een wedstrijd van deze lengte. De progressie is er wel degelijk en daar ben ik heel trots op. Als ploeg hebben we onze kop niet laten hangen. We hebben getoond dat we uit het juiste hout gesneden zijn. Zelf heb ik de laatste weken getoond dat ik iets te zoeken heb in deze grote klassiekers.”

De Nederlander had lovende woorden over voor de winnaar. “Mathieu is een goede vriend van mij. Ik gun hem deze overwinning van harte, ook al draagt hij een ander shirt. Als Nederlanders kunnen we trots zijn op de prestaties van Mathieu en nummer twee Dylan van Baarle.”