Ploegleider Grischa Niermann kijkt met gemengde gevoelens terug op de afgelopen weken, waarin een valpartij Primoz Roglic ervan weerhield om er een spannende laatste week van te maken. “Het gevoel wat het allemaal had kunnen zijn als Primoz niet uit was gevallen overheerst nog een beetje. We waren hier met één doel: voor de vierde keer op rij de rode trui winnen met Primoz. De laatste dagen waren apart, maar de jongens hebben klasse getoond in de verwerking van de teleurstelling. Het is belangrijk om vooral niet te vergeten hoe we deze Vuelta zijn begonnen. We moeten blijven stilstaan bij de overwinning in de ploegentijdrit, de etappezege van Primoz en het feit dat we vier dagen lang met vier verschillende renners het rood konden dragen. Hopelijk kunnen we met het gevoel naar huis dat we, ondanks het wegvallen van het grote doel, wel successen hebben geboekt.”

“Het is moeilijk te zeggen wat er allemaal mogelijk was geweest voor Primoz”, vervolgt Niermann zijn verhaal. “Ik denk dat we als ploeg hebben laten zien dat we er echt nog wat van wilden maken in de laatste week. Primoz liet dat ook zien op de dag van de val en de dagen ervoor. Er waren nog kansen om er alles aan te doen de rode trui te pakken. We zullen nooit weten of het was gelukt. Dat doet niks af aan de prestatie van Remco Evenepoel. Hij heeft laten zien dat hij heel sterk was en hij verdient absoluut onze felicitaties. Toch had ik graag willen zien hoe deze ploeg, met een sterke Primoz, met onze plannen aan de slag was gegaan.”

De laatste etappe finishte traditioneel in Madrid. Nadat een uitvalspoging van twee renners in de kiem was gesmoord, werd de rit traditiegetrouw beslist in een massasprint. Teunissen zat goed gepositioneerd in het wiel van Mads Pedersen, maar de 30-jarige Nederlander kon er niet uit komen en eindigde verdienstelijk als vierde.

“Dat geeft voldoening”, aldus Teunissen. “We hadden het plan om het wiel van Pedersen te kiezen. Dat verliep goed. Met de vierde plaats ben ik uiteindelijk gewoon op waarde geklopt.”