De 87ste Gent-Wevelgem werd zoals vaker opengebroken in De Moeren. Door de gunstige wind werd het peloton in waaiers getrokken. Kooij en Tiesj Benoot maakten deel uit van het eerste peloton, kort gevolgd door het tweede peloton met daarbij onder anderen Matteo Jorgenson, Dan McLay en Tosh Van der Sande. Victor Campenaerts liet zich even verrassen, maar even later kwamen de verschillende groepen terug samen.  

Met nog minder dan honderd kilometer te gaan anticipeerde Campenaerts vanuit het peloton. De 33-jarige Belg wist de sprong naar de vroege vluchters te maken kort voor de eerste van in totaal drie beklimmingen van de Kemmelberg. Op de steile kasseihelling zorgde Pedersen voor een eerste versnelling in het peloton. Niet veel later versnelde de Deen opnieuw op een plugstreet - een onverharde strook. Een goed ogende Kooij was de laatste renner die het tempo van Pedersen kon volgen, maar de Nederlander kwam ongelukkig ten val en moest opgeven.  

Ondertussen baande een ontketende Pedersen zich een weg naar voren. In een mum van tijd wist hij het gat naar de kopgroep te dichten. Campenaerts hield lang stand, maar op de tweede beklimming van de Kemmelberg schudde Pedersen iedereen van zich af. De achtervolgende groep met Campenaerts werd vervolgens op 25 kilometer van de aankomst bijgehaald door het peloton met daarbij Jorgenson en Benoot. In de sprint voor de tweede plaats mengden ze zich niet.  

“Het was de bedoeling dat we zouden anticiperen voor de beklimmingen van de Kemmelberg”, reageert Campenaerts na afloop. “Dat lukte ook, maar niet veel later kreeg ik het nieuws te horen dat Olav gevallen was. Dat nieuws kwam hard binnen, maar we moesten de knop omdraaien. Uiteindelijk moeten we concluderen dat er vandaag geen maat stond op Pedersen. Ik probeerde hem te volgen, maar ik kon zijn tempo niet volgen.”  

Ook ploegleider Arthur van Dongen blikt terug. “We zaten met enkele renners mee in de voorste waaiers en Victor zat vooraan in de wedstrijd, dus alles verliep volgens het plan. Op de plugstreet volgde Olav de aanval van Pedersen, maar kort daarna miste hij een bocht. De wedstrijd had er anders kunnen uitzien, want met Victor voorop en Olav in het wiel van Pedersen hadden we een perfecte situatie. Maar ook dat is koers helaas.”