In de derde rit gebeurde maar weinig, waardoor het vizier van Van Aert en zijn ploeggenoten al snel op de sprint kon. Een sprint die Van Aert vorig jaar nog won. Nadat de sprintersploegen dit jaar in de openingsrit een kans werd ontnomen vanwege de ontstane chaos, was het al vrij snel duidelijk dat een massasprint vandaag onvermijdelijk was.

In de slotfase werd Van Aert door onder meer Tiesj Benoot goed van voren gehouden. Veel snelle mannen hadden hun zinnen gezet op de ritzege, getuige het gedrang voorin het peloton. Jordi Meeus wist de rit te winnen, terwijl Van Aert uit ogenschijnlijk geslagen positie nog naar de zevende stek sprintte. 

“Ik zat bij het ingaan van de slotkilometer in een prima situatie, maar raakte die goede positie kwijt”, vertelt Van Aert na afloop. “Het was een heel rustige dag, maar de snelheid aan het eind lag wel heel hoog. Bij een rotonde op 800 meter van de streep raakte ik mijn goede positie kwijt. Ik heb daar teveel plekken verloren om nog een goede sprint te kunnen rijden.”

Toch zag de Belg ook een lichtpuntje. “Mijn sprint op zich was goed. Het is natuurlijk moeilijk oordelen over het totaalplaatje als je van ver moet komen. Ik ben blij dat ik er nog eens tussenzat en me kon mengen in de strijd om de zege. Dat doet uiteraard deugd”, besluit Van Aert.