Van Aert, beginnend vanaf de vierde rij, kende niet de start waarop hij gehoopt had. De drievoudig wereldkampioen kwam al gauw in de verdrukking en toucheerde met zijn heup de dranghekken. Met een scheur in zijn broek baande Van Aert zich een weg naar voren en raapte hij een hoop tegenstanders op. Bij de eerste finishpassage sloot hij aan bij de achtervolgende groep, maar Mathieu van der Poel was op dat moment al gevlogen.

De Nederlander had binnen een mum van tijd een voorsprong van vijftig seconden en reed onbedreigd naar zijn zevende wereldtitel. Achter de ongenaakbare Van der Poel liet Van Aert zien over uitstekende benen te beschikken. In de strijd om de tweede plek reed hij weg bij Thibau Nys en Joris Nieuwenhuis en stelde hij overtuigend het zilver veilig. Voor Van Aert was het de achtste keer dat hij op het WK-podium stond.

"Ik ben tevreden over de koers die ik gereden heb. Ik wist van tevoren dat het allemaal mee moest zitten om een duel (met Mathieu) te kunnen aangaan, maar in de eerste bocht kwam ik al bijna in de hekken terecht. Ik stond even stil en verloor kostbare tijd. Met iemand als Mathieu weet je dat het moeilijk wordt om terug te komen, maar ik ging er wel van uit dat ik mee kon doen voor de podiumplekken."

Van Aert keerde dankzij een indrukwekkende inhaalslag terug in de achtervolgende groep. "Ik kwam sneller terug dan verwacht. Toen ik op de tweede positie reed, had ik het idee dat ik niet zoveel tijd meer verloor ten opzichte van Mathieu. Ik denk dat dat een goed teken is." Ondanks de onfortuinlijke start had Van Aert zich geamuseerd. "Ik heb een fantastische week gehad. Het deed me enorm veel deugd dat iedereen mijn beslissing apprecieerde. Ik ben blij dat ik iedereen een leuke zondag heb kunnen bezorgen."