In de openingsuren werd direct duidelijk dat de wind een rol ging spelen. Team Jumbo-Visma reed attent van voren en had met Van Hooydonck en Van Aert twee mannen in de eerste waaier. De vroege vlucht werd teruggepakt en trok samen met de aangesloten waaier naar de West-Vlaamse heuvelzone. Op de bergjes en Plugstreets kwamen de achtervolgende groepen wel dichter, maar nooit terug aan de kop van de koers. Van Aert imponeerde op de Kemmelberg, maar kreeg zijn metgezellen én Van Hooydonck steeds mee. Mede door het geweldige werk van de sublieme superknecht, kon Van Aert in de straten van Wevelgem naar de overwinning spurten.

De beste eendagscoureur van het jaar 2020 boekte in Wevelgem zijn derde triomf van het seizoen. Eerder won Van Aert twee etappes in Tirreno-Adriatico. “Dit doet me heel veel. Ik heb natuurlijk al veel mooie koersen gewonnen, maar in het Vlaamse werk viel het nog vaak net niet goed. Hier zat ik op te wachten. Ik ben hier uiteraard super blij mee.”

“We hebben als ploeg continu de focus op de wind en de waaiers gehouden. Je weet dat dat in deze koers bijna altijd het geval is”, vertelde Van Aert. “Het brak al snel open en ik zat met Nathan in de juiste waaier. We hebben goed samengewerkt en de controle over de koers gehouden. Het vertrouwen in de eindsprint was natuurlijk aanwezig.”

De kopman van Team Jumbo-Visma gaf zijn Vlaamse compagnon de verdiende complimenten. “Ik heb Nathan heel de tijd moed ingepraat om ook de laatste keer Kemmelberg te overleven. Hij deed dat. Dat was echt supersterk. Ik wist dat ik hem daarna nog hard nodig ging hebben. In de laatste kilometer pakte hij nog de kop. Dat is echt grote klasse. Chapeau voor hem.”

“We hebben vandaag bewezen dat we ook zonder een dominante ploeg een koers kunnen winnen”, zegt de uitblinkende Van Hooydonck. “Dit is echt een fantastisch gevoel. We zijn altijd blijven rijden. Dat moest wel, want de achtervolgers waren nooit echt ver. Wout vertelde me dat ik tempo moest blijven maken. Het was soms even linkeballen tussen de vele sprinters, maar toen pikte ik weer snel in om gas te blijven geven. Het is duidelijk dat we uiteindelijk met de sterkste zeven renners naar de finish zijn gereden. Wout kan alles, dus ik heb er nooit aan getwijfeld dat hij de sprint zou winnen.”