Een kopgroep van zes renners gaf de Italiaanse klassieker in de eerste uren kleur. De hoge temperaturen in combinatie met de hellende gravelstroken maakten het 184 zware kilometers. Team Jumbo-Visma had met Van Aert altijd iemand in de vuurlinie. Op de laatste gravelsector van de dag trok Van Aert ten aanval, waarna niemand hem meer van de overwinning kon houden.

“Het was een echte slijtageslag”, vertelt Van Aert. “In het laatste gedeelte van de koers was ik de sterkste. In de kopgroep had iedereen goede benen. Ik ben altijd blijven geloven in mezelf en in mijn plan. Op de laatste strook ben ik vol gegaan en heeft mijn techniek in mijn voordeel gewerkt. Het was een alles-of-niets-poging. Gelukkig pakte deze heel goed uit.”

Het is voor Van Aert zijn twaalfde profzege van zijn carrière. Eerder won hij onder meer een rit in de Tour de France en twee ritten in het Critérium du Dauphiné. De Strade Bianche liggen de Belgisch tijdritkampioen erg goed. In alle drie de edities dat hij deelnam, stond hij op het podium.

“Het was een doel om deze wedstrijd ooit in mijn carrière te winnen. Dat het nu al is gelukt, maakt me erg trots. Ik leef voor deze wedstrijden. Na een periode van heel veel trainen, voelt dit natuurlijk fantastisch.”