Een kopgroep van negen renners kreeg de ruimte om zes minuten uit te lopen en namens Team Jumbo-Visma controleerde Finn Fisher-Black de vlucht. Zo’n vijftig kilometer voor de finish ging de snelheid in het peloton onder aanvoering van Pascal Eenkhoorn, Timo Roosen en Nathan Van Hooydonck omhoog. Zij reden een groot deel van het verschil dicht.
Een aanval van Pidcock was voor Van Aert en Matteo Trentin uiteindelijk een springplank om aan te sluiten bij de kopgroep. Ditzelfde drietal wist uiteindelijk vijftien kilometer voor de finish te ontsnappen, waarna zij tegen elkaar in de eindsprint streden voor de overwinning.

“Het was een moeilijke race om te controleren”, vond Van Aert. “Iedereen keek in het begin naar ons. Op de plaatselijke ronde verloren we als ploeg wat de grip en lieten we ons te veel verassen door andere ploegen. Uiteindelijk lukte het me om met Tom en Matteo ontsnappen en zo ontstond er een goede situatie. Tom was sterk in de koers, maar ik hoopte hem te kunnen kloppen in de sprint. Ik zette vroeg aan, maar mijn benen liepen al heel snel vol. Vandaag heeft de sterkste renner gewonnen en dat was Pidcock. Het is altijd frustrerend als je aan het einde net tekort komt, maar ik heb het nergens anders laten liggen vandaag.”