De wedstrijd werd door de slopende hitte een ware slijtageslag. Nadat een vroege vlucht was ingerekend op de Mikuni Pass, werd de wedstrijd door Pogačar opengebroken. Van Aert bleef zijn eigen tempo rijden en wist net voor de top vooraan aan te sluiten. Van Aert probeerde meerdere malen iets te forceren, maar het was niet genoeg om mee te strijden voor het hoogste eremetaal.

Van Aert had na afloop gemengde gevoelens. “Ik had de benen om te winnen, maar ik wist dat het een moeilijke situatie ging worden na de Mikuni pass. Ik heb meerdere malen geprobeerd iets te forceren, maar dat mocht niet baten. Het wiel van Pogačar en mij werd teveel geviseerd om tot een goede samenwerking te komen. Carapaz was heel sterk. McNulty kwam nog terugwaaien, maar hij bleef er toch knap voor.”

“Op de Mikuni pass heb ik bewust mijn eigen tempo gekozen”, vervolgt Van Aert. “Ik wist dat ik mijzelf niet teveel over de kop moest jagen. Het kon zijn dat ik daardoor de slag zou missen, maar anders was het waarschijnlijk ook niet voor de medailles geweest. Gelukkig kon ik weer aansluiten. We hebben met de Belgen de tactiek goed uitgevoerd. En ik ben blij dat ik hun werk heb kunnen belonen met zilver.”

Woensdag rijdt Van Aert ook de tijdrit.