De zwart-gele brigade zette zich gedurende de race op kop van het peloton samen met een aantal andere teams. Samen hielden zij een vluchtersgroep van vijf binnen schootsafstand. In de finale traden Pascal Eenkhoorn, Nathan Van Hooydonck en ook Christophe Laporte naar voren. Het trio viel afzonderlijk van elkaar aan, maar werd telkens teruggegrepen door een inmiddels gereduceerd peloton.

“Dat goede werk van de ploeg wil je natuurlijk graag met een overwinning bezegelen”, zegt Van Aert na afloop. “We hadden de koers de gehele dag onder controle. Helaas is het geen computerspelletje waarin ik het zomaar even af kan maken. In de finale kwamen er van alle kanten aanvallen. Eén moment van twijfel en de vogel is gevlogen.”

Daarmee doelt Van Aert op de uitval van winnaar Cosnefroy. “Ik ben niet geheel verrast. Hij is een specialist op dit terrein en deze aanvallen zijn zijn handelsmerk. In de slotfase bleven de sterkste renners over. Helaas miste Christophe net de aansluiting bij Benoit. In de achtergrond gokte ik een beetje en dat heeft uiteindelijk verkeerd uitgepakt. Het is jammer dat het vandaag niet onze kant op viel”, vertelt Van Aert.

De Belg genoot van de koers en was achteraf blij met zijn conditie. “Ik voelde me goed vandaag. Aan de benen heeft het niet gelegen. Timing is van levensbelang op zo’n parcours. Ik zette mijn sprint wellicht ietwat te vroeg in. Daardoor steken in de laatste meters nog enkele jongens voorbij, waardoor ik jammer genoeg net naast het podium grijp. De vorm van vandaag geeft me echter een hoop vertrouwen in de aanloop naar zondag. Dat wordt opnieuw een loodzware koers”, kijkt Van Aert al vooruit naar de GP de Montréal van aanstaande zondag.