Een groep van 29 renners, met Wout van Aert en Nathan Van Hooydonck, kreeg al vroeg in de race de zegen van het peloton. Van Aert sprokkelde bij de tussensprint zeventien punten voor de groene trui en breidde zijn voorsprong in het puntenklassement verder uit.

In het peloton deed Pogacar meerdere pogingen om Vingegaard te kraken. Op de Port de Lers probeerde de wittetruidrager tot drie keer toe zijn rivaal te verrassen, maar de leider in het klassement gaf geen krimp. Op de laatste beklimming van de dag zorgde een sterke Sepp Kuss ervoor dat Pogacar geen aanvalskansen meer zag, te meer omdat Van Aert en Van Hooydonck inmiddels ook het duo in de gele en de witte trui hadden vervoegd.

"Ik voelde me supergoed vandaag. Tadej probeerde het op de voorlaatste beklimming meerdere keren, maar gelukkig kon ik hem volgen", aldus Vingegaard, die blij was met zijn teamgenoten. "Ons plan was om iemand mee te hebben in de ontsnapping, zodat ik in de laatste afdaling nog een extra helper zou hebben. Doordat Wout zich liet terugzakken, hoopten we dat Tadej zou denken: het heeft geen zin om aan te vallen. Het plan pakte perfect uit."

Ook ploegleider Grischa Niermann toonde zich na afloop van de eerste Pyreneeënrit tevreden. "We hebben het goed gespeeld vandaag. We wilden iemand mee hebben in de vlucht, zodat we bovenop de laatste beklimming iemand konden laten wachten. Uiteindelijk zaten we met twee man in de vlucht en dat kwam eigenlijk wel goed uit. Hierdoor konden we op beide beklimmingen iemand laten wachten."

Volgens Niermann offerde Van Aert zijn eigen kansen op door op de top van de Mur de Péguère te wachten op Vingegaard. "Achteraf was dat misschien niet nodig geweest, maar zoiets weet je nooit van tevoren. Het geeft gewoon heel veel vertrouwen en rust als iemand als Wout wacht. We hebben weliswaar geen tijd gepakt op Pogacar, maar we hebben laten zien dat we met zes man in staat zijn de koers te controleren. Chapeau aan alle mannen."

Van Aert vond dat het team de juiste tactiek had gehanteerd. "We wisten dat het cruciaal zou zijn om iemand in de vlucht te hebben. De laatste klim was zo steil dat Jonas daar misschien geïsoleerd zou kunnen raken en dan is het nog een lange weg naar de finish. Op deze manier omzeilden we dat probleem", aldus Van Aert, die naar eigen zeggen goede benen had. "Ik denk dat ik zeker kans had gemaakt op de ritzege, maar het zou heel sneu zijn als er iets met Jonas was gebeurd terwijl ik vooraan zat. Ik denk dat dit de beste tactiek was."