Ondanks verschillende uitvalspogingen was het in de sterren geschreven dat de slotrit zou eindigen in een sprint. Dat gebeurde uiteindelijk ook. Daarin zat Veenhoven enige tijd goed gepositioneerd, maar verloor ze bij het uitkomen van de laatste bocht wat posities. De tiende positie bleek het maximaal haalbare. 

“Het was een super chaotisch rondje”, stelt Veenhoven na afloop. “Het tempo zat er goed in. De ploeg hield me telkens goed van voren, waardoor we nooit echt in de problemen kwamen. In de finale misten we net de power om ons plan uit te voeren. Ik zat goed goed gepositioneerd, maar verloor wat posities in de laatste bocht. Ik had het gevoel dat er meer inzat dan de tiende plaats, maar dat hoort ook bij het sprinten. We hebben ons de afgelopen dagen telkens goed verbeterd als team. De lessen die we hier hebben geleerd nemen we weer mee naar de volgende koersen.”