Routinier Paul Martens staat dit jaar voor de laatste maal aan de start van beide wedstrijden en mag een ervaringsdeskundige genoemd worden. “Dit zijn twee schitterende koersen. Iedere winter ligt de focus voor mij op deze periode van het jaar. Zelf presteer ik redelijk constant in de Waalse Pijl. Dit jaar staan we met Primoz aan de start van zowel de Waalse Pijl als Luik-Bastenaken-Luik en dat geeft enigszins extra druk. We weten waar Primoz toe in staat is en hij zit goed in zijn vel. We zitten als ploeg in een goede flow na een tweede plaats in de Brabantse Pijl en de overwinning in de Amstel Gold Race afgelopen zondag. Het is aan ons om deze lijn door te trekken”, verklaart Martens.

Wanneer de Amstel Gold Race nogmaals ter sprake komt glundert de 37-jarige Duitser van oor tot oor. “Dat was een geweldige dag. Ik heb echt van mijn werk als wielrenner genoten. Zo zag ik veel bekende gezichten hier en daar. Het voelt ieder jaar weer als thuiskomen. Na mijn kopwerk had ik enigszins de ruimte om te genieten van de race. Het besef dat het mijn laatste Amstel Gold Race was, was er wel degelijk. Het gaf me wel een voldaan gevoel.”

Op de vraag wanneer Martens zelf met een voldaan gevoel van de fiets zal stappen na de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik is hij eveneens stellig. “Als ik van mezelf kan zeggen dat ik goede beslissingen heb genomen en me volledig heb leeggereden, dan ben ik tevreden. Het mooiste compliment dat ik kan krijgen, is wanneer de kopman van dienst achteraf zegt dat ik prima werk heb geleverd.”

Met vreugde denkt de man uit Rostock terug aan de editie van Luik-Bastenaken-Luik van vorig jaar. “De editie van 2020 zal mij nog lang heugen. Die dag viel alles op zijn plaats voor ons als ploeg. Qua resultaat kan het niet beter, maar dit jaar zou ik tekenen voor iets meer controle onderweg. Primoz heeft destijds ervaren dat hij niet altijd de allerbeste in koers hoeft te zijn om te kunnen winnen. Verleden jaar lukte het Primoz niet om te volgen op de Côte de la Roche-aux-Faucons. Daar heeft hij denk ik van geleerd. Ik verwacht dat dit jaar het sleutelmoment wederom op die beklimming zal liggen. In de Waalse Pijl zal de koers traditioneel beslist worden op de Muur van Hoei.”

Het echte besef dat hij bezig is aan zijn laatste maanden in het profpeloton is er nog niet. “Na deze twee klassiekers sta ik nog aan de start van de Giro d’Italia. Dat wordt mijn twaalfde grote ronde. Wat betreft kleinere koersen die daarna nog op het programma staan, is het afwachten of deze doorgang kunnen vinden. Ik voel me nog steeds een sterk onderdeel van de ploeg. Ik besef nog niet helemaal dat het vanaf 1 juli gedaan is voor mij. Dat is denk ik ook wel een teken dat ik nog steeds op dit niveau meekan en ik niet snak naar het einde. De focus ligt nu op de komende week, met twee mooie koersen waarin we het hoogst haalbare willen bereiken.”