Na twee vlakke etappes was de rit van Diamante naar Potenza er eentje voor de vrijbuiters met klimmersbenen. Veel renners probeerden mee te zitten in de ontsnapping, maar door het hoge tempo in het peloton slaagde niemand erin een gaatje te slaan.

Bouwman en Dumoulin hadden na ruim zeven kilometer koersen succes. De renners van Team Jumbo-Visma zagen hun kans schoon en maakten onderdeel uit van de kopgroep van zeven die een maximale voorsprong kreeg van zes minuten. Bouwman was de best geklasseerde renner in de kopgroep en reed een tijd virtueel in het roze.

Op de flanken van La Sellate, de laatste beklimming van de dag, bleven er nog vier man over in de strijd om de ritzege. Terwijl Dumoulin meerdere keren demarreerde, leek Bouwman te moeten lossen. De Nederlander knokte zich echter knap terug en pakte voor de derde keer het maximum aantal bergpunten. Daarmee veroverde Bouwman de blauwe bergtrui.

In de laatste kilometers probeerde Bauke Mollema zijn medevluchters te verrassen, maar Bouwman liet zich niet in de luren leggen. Dumoulin zette zich hierna op kop en bracht zijn ploeggenoot in een zetel naar de finishlijn. Op de steile aankomst in Partenza ging Bouwman als eerste aan en hij kwam met ruime voorsprong over de meet.

“Echt ongelooflijk”, glundert de ritwinnaar. “Dit was de eerste echte kans voor mij nadat onze klassementsmannen er doorheen zakten op de Etna. Ik had heel goede benen vandaag en kon telkens meesprinten voor de bergpunten. Hoewel ik één slecht momentje kende op de klim, kon ik op mijn eigen tempo terugkeren in de groep. Na de afdaling voelde ik me weer goed.”

Bouwman was Dumoulin dankbaar voor het harde werk in de laatste kilometers. “Tom heeft mij geweldig afgezet en daar ben ik hem superdankbaar voor. Ik wist dat ik één van de explosiefste mannen was en had daarom veel vertrouwen in een goede afloop. Toen ik bijna bij de finish was, keek ik achterom en zag ik dat het genoeg was. Echt onbeschrijflijk.”

Dumoulin was heel blij dat hij zijn ploeggenoot naar de overwinning kon helpen. “Er is geen renner in het peloton die het meer verdient dan Koen”, aldus Dumoulin, die zelf als vierde over de streep kwam. “Ik was helemaal niet van plan om mee te gaan in de ontsnapping. Ik wilde mezelf nog wat extra dagen de tijd geven om de goede benen te vinden. Per toeval kwam in de vlucht terecht, omdat ik Koen z’n vlucht wilde beschermen. Ineens hadden we een gat en zat ik in de ontsnapping. Supermooi dat het zo heeft uitgepakt."