Het parcours van de tiende etappe kende twee gezichten. Vanuit startplaats Pescara was de eerste helft volledig vlak, waarna in de laatste tachtig kilometer heuvelachtig gebied werd aangedaan. Edoardo Affini en Tobias Foss waren in de openingsfase veelvuldig vooraan in het peloton te vinden, maar hun pogingen om in de vlucht van de dag te zitten slaagden niet. Een kopgroep van drie renners hield stand tot aan de finale.

Het peloton hield gedurende de hele dag de controle in handen en kleine aanvallen, waarop onder andere Foss alert reageerde, werden in eerste instantie in de kiem gesmoord. De Noors kampioen stak wederom het lont in het kruitvat op de Monsano, maar de grote groep liet niet begaan. Daaropvolgende aanvallen op de klim en in de afdaling bleven zonder succes, maar het peloton leverde wel hevig in omvang in.

“Het was een lastige dag”, vertelt ploegleider Marc Reef na afloop. “De snelheid lag hoog in de eerste honderd kilometer en vanaf de start van het heuvelgedeelte ging het tempo alleen nog maar verder omhoog. Uiteindelijk hebben we, omdat er veel controle in het peloton was, getracht om voor Pascal Eenkhoorn de groep zo klein mogelijk te maken. Op de slotklim hebben we dat vanaf de voet met Tobias in gang gezet, waardoor het tempo opnieuw omhoog ging. Dat tempo werd zelfs even opgepakt door de klassementsrenners, waardoor er nog geen dertig man overbleven op de top. Pascal kon daar uiteindelijk net niet aanhaken, maar we hadden wel Koen, Sam en Gijs Leemreize mee. Nadien hebben we Koen in stelling gebracht en hij sprintte naar een mooie zesde plaats. De strijd en de bereidheid die onze renners aan de dag hebben gelegd was goed om te zien. Zowel mentaal als fysiek getuigt dat nog van frisheid. Dat biedt hoop voor de komende dagen.”