Hessmann stond samen met ploeggenoot Maurice Ballerstedt aan de start. Het tweetal koerste de hele wedstrijd attent, waarna het Hessmann was die in de beslissende vlucht belandde.

“We kwamen met een groep van twaalf voorop te zitten”, geeft de nummer twee aan. “Ik heb een aantal keer geprobeerd om de groep uit te dunnen. Dat lukte aardig, want ik had erg goede benen. In de finale reed ik weg met Heiduk. Ik wist dat hij een sterke sprint in huis had, maar na een zware koers weet je nooit hoe zo’n sprint gaat verlopen. Helaas was ik niet opgewassen tegen zijn sprint, maar ik ben blij met de tweede plek. Het was een mooie en eerlijke sprint. Daarom kan ik zeker leven met deze zilveren plak.”