Het peloton vertrok in Al Ain voor een etappe van in totaal 156 kilometers. De slotrit van de vierdaagse rittenkoers werd beslist op de Jebel Hafeet, een tien kilometer lange klim met een gemiddeld stijgingspercentage van zeven procent. De openingsfase van de etappe verliep afwachtend. Enkele rensters reden lange tijd solo vooruit, maar ruim voor de voet van de slotklim kwam alles weer samen.  

Op de lange slotklim dunde het peloton snel uit. Op iets meer dan vier kilometer van de top versnelde Longo Borghini. Voor De Vries lag het tempo van de Italiaanse net te hoog. De Nederlandse reed vervolgens in haar eigen tempo door en stelde zo de derde plaats veilig, nadat ze gepasseerd werd door Trinca Colonel. Ook in het eindklassement eindigde De Vries als derde, haar eerste WorldTour-podium ooit. 

Na afloop reageerde De Vries dolblij. “Ik ben ontzettend tevreden met dit resultaat, ik kan het nog steeds niet geloven,” blikt ze terug. “Vandaag viel alles op zijn plek. Mijn ploeggenoten hebben me uitstekend ondersteund, waardoor ik fris aan de slotklim kon beginnen. Ik voelde het vertrouwen van het team en dat werkte enorm motiverend. Misschien geloofden zij nog wel meer in mij dan ikzelf.”  

“Vanaf de voet van de Jebel Hafeet merkte ik dat ik goede benen had,” vervolgde ze. “Ik zag rensters om me heen in de problemen komen, terwijl ik me nog sterk voelde. Het was bijzonder om in die kopgroep van vijf te rijden. Toen Longo Borghini versnelde, probeerde ik te volgen, maar het tempo lag extreem hoog. Trinca Colonel sloot nog bij me aan en reed later weg. De derde plaats was voor mij het maximaal haalbare.”  

“Dit resultaat was er nooit gekomen zonder de steun van het team en de staf. Daar ben ik iedereen enorm dankbaar voor. Ik heb de afgelopen periode alles gedaan om het seizoen in topvorm te beginnen en het is mooi dat dat nu wordt beloond. Ik ben gemotiveerder dan ooit om voor een overwinning te gaan. Ik voel dat het mogelijk is,” besluit De Vries.