De 67ste editie van de E3 Saxo Classic kende een hectische openingsfase. Door een valpartij werd het peloton in twee stukken gesplitst. Jorgenson maakte samen met Julien Vermote en Tosh Van der Sande onderdeel uit van het eerste deel. Wout van Aert, die na een trainingsperiode zijn rentree maakte in het peloton, maakte samen met enkele andere favorieten deel uit van het tweede peloton.  

Na een lange achtervolging smolten de twee groepen samen met nog 110 kilometer te gaan. Kort daarna vormden Aimé De Gendt en Casper Pedersen de eerste noemenswaardige vlucht van de dag. Op de cruciale Taaienberg op zo’n tachtig kilometer van de streep plaatsen Van der Poel, Mads Pedersen en Filippo Ganna hun versnelling. In een sneltempo reden de drie richting het leidende duo. In de achtervolging kreeg Jorgenson enkele sterke metgezellen met zich mee. In het peloton zorgde Van Aert enkele keren tevergeefs voor een versnelling.  

Richting de beklimmingen van de Paterberg en de Oude Kwarement werd de voorsprong van de leiders steeds groter. Op de kasseihellingen zorgde Van der Poel voor de beslissende kloof. Hij reed solo naar Harelbeke. Ondertussen veroorzaakte Jorgenson verdere uitdunning in de achtervolgende groep. Samen met Jasper Stuyven, Tim Wellens en Stefan Küng rekende hij nog twee overgebleven vluchters in. De Amerikaan moest uiteindelijk genoegen nemen met de negende plaats.  

“Ik voelde me best goed vandaag”, reageert Jorgenson na afloop. “Samen met veel anderen werd ik opgehouden achter de valpartij in de openingskilometers. Ik moest een grote inspanning leveren om nog naar het eerste peloton toe te rijden. Op de Taaienberg waren we niet ideaal gepositioneerd, waardoor we geen reactie hadden op de versnellingen voorin. Ik kwam nog in een achtervolgende groep terecht, maar door de inspanningen in de beginfase, was ik door mijn beste krachten heen.”  

In het peloton sprintte Van Aert nog naar de vijftiende plek. “Na de versnellingen op de Taaienberg raakte ik verzeild in de achtergrond”, zegt de Belg. “Ik probeerde daarna nog enkele keren om iets te forceren, maar dat bleek uiteindelijk te moeilijk te zijn. Al bij al reed ik een prima finale, maar ik kan niet tevreden terugkijken naar deze wedstrijd. Ik startte hier om een resultaat te behalen, maar dat is niet gelukt.”  

Ploegleider Grischa Niermann zag niet de beste wedstrijd van zijn manschappen, maar blijft strijdvaardig richting de aankomende wedstrijden. “Vandaag werd nog maar eens duidelijk hoe belangrijk het is om in een goede positie de kasseihellingen aan te vatten. Wat dat betreft waren we helaas niet op de afspraak. We moeten ook toegeven dat de drie beste renners in koers daar het verschil hebben gemaakt, waarna we niet meer dichter kwamen. Gelukkig krijgen we zondag in Gent-Wevelgem direct een herkansing. We kunnen ons nu namelijk alleen richten op de volgende doelen.”