Net onder de top van Alt de Romanyà, de laatste klim van de dag op zo’n 25 kilometer van de finish, schakelden de mannen van Team Jumbo-Visma een tandje bij om vier koplopers in te rekenen. De finish in Sant Feliu de Guíxols was een verraderlijke: eerst werd er kilometers lang naar beneden gereden om vervolgens in de laatste honderden meters nog omhoog te sprinten. Tobias Foss en Koen Bouwman brachten Roglic in een zetel naar de finishlijn. De Sloveen wist wel raad met die kans, al moest hij het in een rechtstreeks duel opnemen tegen wereldkampioen Evenepoel.

Op papier leek het een etappe te gaan worden voor de sprinters, maar niets bleek minder waar. “Ik weet natuurlijk dat ik geen echte sprinter ben. Toch wist ik dat ik op deze aankomst wel eens kon meedoen om de dagzege. Ik had goede benen. Natuurlijk heb je dan een beetje geluk nodig in de sprint, maar ik ben echt supertevreden”, blikt Roglic terug op zijn overwinning.

“Ik ben het team erg dankbaar. Mijn ploeggenoten deden heel erg goed werk. Zonder hen was het vandaag niet gelukt”, vertelt de Sloveen, die twee weken geleden Tirreno-Adriatico op zijn naam schreef. “De jongens brachten me in een hele goede positie in de gevaarlijke laatste kilometers. Je hoopt natuurlijk altijd te winnen. Dat het plan dan slaagt is echt geweldig.”

Morgen staat er een loodzware etappe op het peloton te wachten. Na 165 kilometer fietsen wordt er bergop gefinisht in Vallter. “Ik heb die aankomst nog nooit gereden, maar we gaan zeker weer een goed plan maken voor morgen”, aldus Roglic, die in de leiderstrui mag starten. “Dit is pas het begin. Er komt nog een aantal zware ritten aan. Natuurlijk wil ik ook hier graag het eindklassement winnen, maar we hebben pas een dag gehad. De koers is pas voorbij in Barcelona.”