De etappe voerde de renners over liefst vier klassieke Pyreneeënreuzen, waarvan de Tourmalet en de slotklim naar Luchon-Superbagnères de scherprechters waren. Kuss en Yates slopen in de beginfase mee met een kopgroep, waarbij de Amerikaan zelfs enige tijd aan kop van de koers reed. 

Arensman bleek uiteindelijk overduidelijk de beste vluchter en reed solo naar de finish. Daarachter was het Vingegaard die in de groep der favorieten de knuppel in het hoenderhok gooide. De Deen versnelde en zag dat enkel Tadej Pogacar in staat was te volgen. De Sloveen verschalkte Vingegaard nog wel in een spurtje naar de streep, maar duidelijk was dat de Deen vandaag over een stel goede benen beschikte. 

“Ik voelde me goed”, wilde Vingegaard dan ook kwijt na de finish. “Dit was een loodzware dag. Het is misschien wel een van de zwaarste etappes die ik ooit heb gereden. Dat zal voor iedereen gelden denk ik. Het leek erop dat Pogacar en zijn ploeg voor de ritzege wilden gaan. Ik maakte me klaar voor zijn aanval, maar voelde me zo goed dat ik besloot zelf te gaan. De benen voelden goed en ik had nog overschot. Pogacar was in staat te volgen. Hij was vandaag minstens even goed en misschien wel zelfs weer de betere, maar het doet me deugd dat ik aan het eind nog iets kon ondernemen. Hopelijk kan ik dit goede gevoel meenemen richting de slotweek.”

Head of Racing Grischa Niermann werpt ook zijn blik over de loodzware etappe. “We wilden proberen de rit te winnen vanuit de ontsnapping. We zaten met Sepp en Simon goed mee, maar helaas botsten zij op een hele sterke Arensman. Jonas heeft het aan het eind nog geprobeerd en kwam sterk voor de dag. Eerlijk gezegd dachten we dat UAE voor de etappe wilde gaan en nog zou aanvallen. Uiteindelijk was het Jonas zelf die iets ondernam. Hij is goed gemotiveerd en rijdt super sterk. We weten dat er één iemand beter is, maar we leggen ons niet zomaar neer bij een nederlaag. Er zit hopelijk nog genoeg moois in het vat”, vertelt de Duitser.