Vijf koplopers fietsten een voorsprong van ruim acht minuten bijeen. Vlak na de Molenberg wist debutant Olav Kooij de oversteek te maken naar deze kopgroep, om vervolgens voor even mede de koers te kleuren. In de finale bleef een grote groep over, waar namens Team Jumbo-Visma Roosen, Eenkhoorn en Van Hooydonck in vertegenwoordigd waren.

Toen het trio in de remmen moest vanwege een valpartij, kwam het plan om met Eenkhoorn te sprinten niet meer uit de verf. Volgens Roosen had het drietal beter gepositioneerd moeten zitten met het oog op de eindsprint: “Achteraf hadden we eerder moeten opschuiven. We zaten nu midden in de valpartij en konden geen kant op. Gelukkig vielen we niet, maar dit is wel een gemiste kans. Pascal heeft snelle benen en als je op het eind goed geplaatst zit, dan is er altijd iets mogelijk. Hij voelde zich ook goed en daarom trokken we zijn kaart. We hadden gewoon beter geplaatst moeten zitten.”

De jonge debutant Kooij stak vlak voor de finale zijn neus aan het venster door mee te zitten in de eerste groep. “Ik ging in de tegenaanval met een renner van Movistar, waarna we de oversteek maakten richting de vroege vlucht. We geraakten over de Molenberg, waarna een groep sterke renners aansloot. Op de Berendries ging het licht uit en wilden mijn benen niet meer. Ik kwam in de achtervolgende groep terecht, waar ik mijn ploeggenoten nog probeerde te helpen richting de Muur van Geraardsbergen. Daarna zat mijn koers er eigenlijk op. Ik ben blij met mijn rol van vandaag en de manier waarop ik die heb ingevuld.”