De eerste heuvelachtige rit kende een kopgroep van drie renners. Zij kregen een maximale voorgift van drie minuten. Vele renners probeerden de koers hard te maken door aan te vallen op de korte beklimmingen, maar niemand geraakte weg. In de finale werd het tempo opgeschroefd om de sprinters op achterstand te rijden. Dylan Groenewegen was daarbij één van de slachtoffers. In de spurt van een gereduceerde groep was Ewan de snelste.

Ploegleider Arthur van Dongen was goed te spreken over het ploegenwerk. “De finale was hectisch qua positionering. Op de laatste klim probeerden andere teams een aantal mannen te lossen. Dylan moest het peloton toen helaas laten gaan. Wij zijn toen voor Mike gaan rijden. Timo en Olav deden goed werk, maar er was een aantal mannen net wat sneller. Daardoor behalen we niet het gewenste resultaat. Desalniettemin heeft de ploeg gewerkt voor wat ze waard was. Er komen nog twee dagen aan die sommige van onze mannen goed moeten liggen. Die kans willen we aangrijpen.”