De etappe kenmerkte zich door een heel hoge gemiddelde snelheid. Een groep van elf renners ontsnapte na een lange aanloop, maar ook die kwam nooit echt weg. De Muur van Geraardsbergen zorgde voor een ontploffing in de koers. Het was ieder voor zich, maar het gevolg van dit verloop was dat er samensmeltingen plaatsvonden. Dumoulin kwam terug en geselde direct de pedalen. Alleen beide renners van Bahrain-Victorious bleken sterker. In het klassement eindigde Dumoulin als negende en Mike Teunissen als tiende.

Dumoulin was content met zijn derde plaats. “We hadden de etappe onder controle. We hebben het kort gehouden om met Mike en mij finale te kunnen rijden. Dat hebben we als ploeg goed gedaan. We misten allebei net dat beetje om echt een stempel te kunnen drukken. Met een beetje geluk kwam het nog samen voor de laatste klim en toen ben ik vol naar boven gereden. Uiteindelijk heb ik de derde plaats kunnen behalen. Dat is een mooie afsluiting van deze week.”

Ploegleider Arthur van Dongen was daarom trots. “Het was een pittige dag. Iedereen voelde zijn benen na zeven dagen koers. Wij hadden het plan om mee te zitten met de grote ontsnapping en daar hebben Dylan en Olav veel energie ingestopt. Uiteindelijk reed er een sterke kopgroep van elf man weg op een lastig stuk. Toen zijn wij gaan controleren. Van daaruit werd er volop gekoerst op de plaatselijke omlopen. Wij gingen er vanuit dat het aan de kop zou samensmelten. Alleen Mohoric was te sterk. Tom perste er op de slotklim nog één keer alles uit. We gingen voor het hoogst haalbare in de rit en we moeten tevreden zijn met de derde plaats."