“Dit was wellicht mijn mooiste overwinning uit mijn carrière”, reageert Tratnik na afloop. “In het verleden nam ik niet vaak deel aan de klassiekers, dus veel ervaring in dit soort wedstrijden had ik niet. Gezien onze sterke selectie voor de klassiekers nam ik vandaag de rol van helper op me. Ik was dan ook verrast om in de finale nog in de kop van de wedstrijd terecht te komen. Dit was een zege van de hele ploeg.”

Vanaf het startschot was het koersen geblazen in de eerste klassieker op Belgische bodem. Op de stroken met hevige wind nam Team Visma | Lease a Bike het heft in handen. In het eerste wedstrijduur splitste het peloton al in verschillende stukken onder impuls van de geel-zwarte formatie. Zowel Van Aert, Laporte, Matteo Jorgenson, Tiesj Benoot en Edoardo Affini - die later mechanische pech kende - maakten deel uit van een ruime kopgroep. Tratnik en ex-winnaar Dylan van Baarle settelden zich in de achtervolgende groep.

In de finale bleef Team Visma | Lease a Bike een overtal creëren. Van Aert, Laporte en Jorgenson reden samen met Arnaud De Lie, Toms Skujiņš en Tom Pidcock richting Kapelmuur en Bosberg, de twee laatste hellingen van de wedstrijd. Op een tussenstuk ging Jorgenson aan, waardoor de voor Team Visma | Lease a Bike debuterende Amerikaan met een bonus de Bosberg kon aanvatten. Het achtervolgende peloton, met Tratnik, liet weliswaar nooit begaan, waardoor alles weer samentroepte op de top. Het sein voor de Sloveen om een ultieme aanvalspoging in te zetten. Samen met Politt reed hij richting de streep in Ninove. Vanuit een goede positie zette Tratnik de sprint in, die hij ook feilloos wist af te ronden. Het betekende op dat moment de vijfde seizoenszege voor de ploeg.

“We bleven er heel de wedstrijd in geloven”, zegt Tratnik. “Het was zo’n wedstrijd die nooit in zijn plooi viel en waarin alles kon gebeuren. In het begin van de wedstrijd miste ik de goeie vlucht met onder andere Wout, Christophe en Matteo. Mede dankzij het goede ploegenspel voorin moest ik me weinig zorgen maken in de achtervolgende groep. Toen het uiteindelijk allemaal samenkwam op de Bosberg besloot ik om mijn aanval in te zetten. Ik voelde dat dat weleens het moment van de wedstrijd kon zijn. Ik maakte me wat zorgen over mijn sprintcapaciteiten, maar Politt ging vroeg aan, waardoor ik er nog over kwam.”

In de sprint om de derde plaats in een uitgedund peloton bleek Van Aert de snelste. Laporte eindigde vijfde. “We wisten dat we verschillende pionnen konden uitspelen in deze wedstrijd”, reageert de Belg. “We durfden initiatief nemen en dat werd beloond. Voor de Kapelmuur probeerden we ons overtal in de kopgroep uit te spelen door Matteo te laten demarreren. Achter ons kwam het peloton ook heel dicht, maar we wisten dat daar ook nog Jan en Dylan zaten. Dat gaf me een gerust gevoel. We waren eigenlijk heel de wedstrijd in het voordeel. Dit was een heel erg knappe zege.”