Het tempo lag hoog na de start en het duurde daarom even vooraleer zeven renners weg wisten te springen uit de grote groep. Zij kregen een maximale voorsprong van vijf minuten. In aanloop naar de heuvelzone, startend met de Scherpenberg, ging het tempo van het peloton wederom de lucht in. In de afdaling na de Kemmelberg reed een groep van twintig man, met daarbij Nathan van Hooydonck en Mike Teunissen, weg. Die poging hield ondanks een veelbelovend begin geen stand.

Op de tweede passage van de Kemmelberg werd het kaf van het koren gescheiden en lieten Van Aert, Laporte en Benoot zien bij de sterkste mannen te horen. Van Aert probeerde solo weg te rijden toen voor de derde en laatste maal de Kemmelberg werd beklommen, maar het gereduceerde peloton liet niet begaan. Vervolgens zag Laporte zijn kans schoon. De Fransman reed weg en kreeg drie renners met zich mee. In tegenstelling tot eerdere vluchtpogingen vonden deze mannen elkaar wel en bleven ze tot de streep samenwerken. Laporte moest de sprint vanuit eerste positie beginnen en kwam op de meet een wiellengte tekort voor de zege.

De Franse aanwinst van Team Jumbo-Visma toonde zich teleurgesteld na het mislopen van de zege. “Het was close. Ik was verrast door de aanzet van Girmay. Hij pakte een gat van een aantal meter en het was lastig om dat dicht te rijden. Misschien maakte ik een fout door mijn sprint niet eerder aan te gaan. Op dit moment overheerst de deceptie, omdat ik me sterk genoeg voelde om te winnen. Mijn tweede plaats van vrijdag in Harelbeke laat zich niet vergelijken met deze, aangezien we toen de koers als team wél wonnen.”

“Ik ontsnapte om de ploeg in een goede positie te brengen”, vervolgt Laporte. “We wilden de koers hard maken, maar we waren niet de enige. Uiteindelijk kunnen we niet elke wedstrijd winnen, maar je krijgt niet altijd zo’n grote kans om een klassieker op je naam te schrijven.”

“We reden een goede koers en mogen tevreden terugkijken”, vond Van Aert. ”Ikzelf had vandaag misschien op iets betere benen gehoopt, maar we hebben met het hele team voor de overwinning gereden. De Kemmelberg is een moeilijke klim, maar niet lang. Daardoor bleven de tijdsverschillen klein. Achter ons zaten veel teams met interesse voor de sprint en zij hergroepeerden snel, dus wegblijven was onmogelijk. Dat in de finale Christophe wegreed in een kleine groep leidde tot een perfecte situatie. Enige smetje is dat we net de overwinning mislopen.”