“Het klinkt misschien cliché, maar het is een enorme luxe om in zo’n sterke ploeg te rijden”, vertelt een gelukkige Van Aert na afloop. “Met Bruno en Steven hebben we twee van de grootste motoren in het peloton. Als zij zich op kop zetten doet het voor iedereen pijn, zeker op een dag als vandaag.”

Richting finishplaats Córdoba werd het tempo opgevoerd en ontstonden er verschillende groepjes. Van Aert zat attent voorin en wachtte geduldig zijn moment af: “Het klopt dat ik met vertrouwen rondrij, zeker na mijn overwinning van vrijdag. Daardoor wordt het iets makkelijker om er gewoon voor te gaan en niet te veel na te denken”, vertelt de Belg.

Na de tussensprint in Santa María de Trassierra plaatste Van Aert een versnelling vanuit de eerste groep. Hij kreeg al snel gezelschap van Andreas Leknessund en Ramses Debruyne, waarna ook Thibau Nys en Alessandro Romele de aansluiting maakten. Zo ontstond een kopgroep van vijf renners. “Ik wilde aanvallend koersen en in de laatste tien kilometer zoveel mogelijk tijd pakken. We bleven goed samenwerken tot op een paar kilometer van de meet. Daarna heb ik volledig ingezet op mijn sprint”, aldus Van Aert.