De editie van 2023 van de Belgische eendagskoers zal veel wielerfans nog lang bijblijven. Met zeventien hellingen en vijf kasseistroken konden de grote tenoren zichzelf testen met het oog op het loodzware klassiekerprogramma van de komende weken.

Dat deed Van der Poel eveneens. Met nog goed tachtig kilometer voor de boeg demarreerde de Nederlander op de Taaienberg, om zo de koers definitief open te breken. Van Aert aarzelde geen moment en nestelde zich direct in het wiel. Niet veel later ontstond er een groep van zes, met daarin naast Van Aert en Van der Poel ook Pogacar, Nathan Van Hooydonck, Matej Mohoric en Soren Kragh Andersen. Op de Paterberg scheidden Pogacar, Van der Poel en Van Aert zich af van hun medevluchters, waarbij laatstgenoemde het vervolgens lastig had. De Belg weigerde echter te capituleren en vocht zichzelf naar het wiel van zijn concurrenten.

Bij het ingaan van de laatste tien kilometer had het drietal ruim een minuut voorsprong op de eerste achtervolgers. Een sprint bleek onafwendbaar. Van Aert zette in de laatste honderden meters als eerste zijn sprint in, sloeg gelijk een gaatje en viel vervolgens niet meer stil. Zichtbare ontlading en pure vreugde gingen bij de Belg gepaard na het passeren van de finishlijn.

“De E3 Saxo Classic is een van de grootste koersen van het voorjaar. Als je die voor de tweede keer op een rij kan winnen, dan is dat een heerlijk gevoel”, stamelt Van Aert zichtbaar opgetogen vlak na de finish. “Om eerlijk te zijn, is de manier waarop bijzonder speciaal voor mij. Het was een intens gevecht, een strijd die deze overwinning voor mij van extra cachet voorziet. Ik mag oprecht trots zijn op mezelf én op de ploeg. Het is prachtig om op dit niveau te koersen tegen zulke sterke jongens. Misschien was ik onderweg niet de beste in koers, maar dat doet voor mij niets af aan deze overwinning. Gelukkig worden de prijzen pas verdeeld aan de meet.”

Van Aert looft eveneens het werk van zijn voltallige ploeg. “De mannen hebben uitstekend werk verricht, waardoor ik uiteindelijk de zege kan grijpen. Met het uitvallen van Tiesj Benoot, Edoardo Affini en Dylan van Baarle zaten we op dat moment een beetje in de hoek waar de klappen vielen, maar we hebben uitstekend geanticipeerd op de situatie. Het is wederom bewonderenswaardig dat Nathan tot diep in de finale een grote rol speelt in de koers. Hij was een cruciale factor voor mij, zodat ik op bepaalde momenten in de koers mijn krachten kon sparen. Het geeft ontzettend veel vertrouwen dat ik het op deze manier kan afwerken. Dit geeft een heleboel extra kracht en energie richting de komende koersen”, glimlacht Van Aert.